शीर्षक: प्रेमको पार
सुख र दु:ख — यी दुईको सीमामा
म केवल छैन, तर छु — त्यस पारि,
जहाँ तिम्रो यादले समय रोकिन्छ,
र मेरो अस्तित्व तिमीमा बिलिन हुन्छ।
शब्द र निशब्दता —
यी दुबैको मौन सम्वादमा
म तिमीलाई खोजिरहेछु,
"सोऽहम्" को भावमा,
"त्वमेव प्रिये" भनेर आत्मा बोलेको छ।
जिउनु र नजिउनुको बीचमा
म कुनै निर्णय होइन,
तर त्यो मधुर भावनाको तरङ्ग हुँ
जहाँ तिमी नभए पनि
म तिमीमै छु — प्रेमरूपमा।
समानता, निर्वाण —
यी पनि अब प्रेमकै अर्को नाम हुन्,
जब तिमी र म एउटै सासमा विलीन हुन्छौं,
"प्रेम ब्रह्म, प्रेमै शाश्वतम्" —
यही मेरो सत्य हो।
तिमी छु भन्छौ भने —
त्यो त म स्वीकार्छु,
म तिमीभित्रै छु,
तिमी नै म, म नै तिमी —
सुख, दु:ख, शब्द, मौन, जीवन, मुक्ति —
र अब… प्रेम —
सबैको पार —
एकै ठाउँ, तिमीमा, ममा।
— म छु। तिमीमा छु।